De stilte en het niet.
Stellingen van de oude, dichte deur
Over de kunst en de kracht van het heroveren van je eigen horizon.
Gespijkerd op een 400 jaar oude deur weigert taalkunstenaar Kameleonardo dol te draaien in de oppervlakkige prestatiemolen van de moderne tijd. Met de geduldige overtuiging van een leeuw en de transformerende kracht van een kameleon deelt hij zijn stellingen. Dit werk is geen opstand, maar een volwassen terugkeer naar de oorsprong: de herontdekking dat alleen de liefde het hoogste goed is.
Over dit woordkunstwerk
Een intens, gelaagd zelfgesprek dat beweegt tussen poëzie, performance-tekst, spirituele meditatie en existentieel manifest. Het leest als een innerlijke dialoog die hardop durft te klinken, zonder zich te verontschuldigen voor kwetsbaarheid, herhaling of stilte. Juist daarin ligt de kracht.
Een kwetsbare dialoog tussen lichaam en geest. Vanuit taalkundige creativiteit verkent dit werk de worsteling met verlies en stilte, maar bovenal de moed om jezelf te omarmen — van wanhopende onmacht naar hoop en zelfliefde. Een ode aan veerkracht en de herwonnen vriendschap met jezelf.
Wat de deur vertelt
Aloude wijs- en waarheden zijn soms verstopt, maar actueel en universeel.
Iets wat op leeftijd is, kan juist functioneel en waardevol zijn.
Het leven is simpel. Als een deur. Openstaand of vol sloten.
De sleutel ligt vaak voor het grijpen.
Het hout zit vol scheuren, nerven, butsen en spijkergaten — getekend door het leven.
Een deur is altijd een symbool van transitie: van buiten naar binnen, van oud naar nieuw.
“Ik sloot de deur niet om te verdwijnen, maar om de liefde te dwingen mij te vinden — eerst in mezelf, en pas daarna in jou.”
Drie treden, één vuur
Liefde is geen kabbelend beekje, maar een wild, transformerend vuur. Vanuit de soefistische traditie laat dit werk zich lezen in drie graden.
Zelfliefde
Het opgraven van de verborgen schat. Niet het bewonderen van je ego, maar het ontdekken van de vonk die diep in jou verborgen zit.
Broederliefde
De ander als spiegel van de Geliefde. Door de buitenkant heen kijken en direct contact maken met de ziel van de ander.
Liefde tot de Bron
Het smelten van de druppel in de oceaan. Geen dogma, maar een directe, overweldigende ervaring van eenheid.